Low-Code Przewodnik

Platformy no-code

Narzędzia umożliwiające budowę aplikacji wyłącznie za pomocą interfejsu wizualnego, bez konieczności pisania jakiegokolwiek kodu.

Interfejs graficzny wykorzystywany przy konfiguracji aplikacji bez kodu.
Interfejs graficzny wykorzystywany przy konfiguracji aplikacji bez kodu. Źródło: Wikimedia Commons.

Definicja

Platforma no-code to narzędzie programistyczne zaprojektowane tak, aby użytkownik mógł zbudować kompletną aplikację wyłącznie przy pomocy elementów graficznych — formularzy konfiguracyjnych, gotowych bloków logiki i predefiniowanych szablonów — bez dostępu do warstwy kodu źródłowego.

Różnice względem low-code

Podstawowa różnica między platformami no-code a platformami low-code dotyczy poziomu elastyczności. Platformy low-code pozostawiają możliwość ręcznej ingerencji w kod dla bardziej zaawansowanych scenariuszy, natomiast no-code celowo ukrywa tę warstwę, oferując w zamian prostotę i szybkość konfiguracji kosztem części możliwości dostosowania.

Grupa docelowa

Głównym odbiorcą platform no-code są pracownicy działów biznesowych nieposiadający formalnego przygotowania programistycznego, określani jako citizen developerzy. Platformy te są projektowane z myślą o intuicyjności obsługi i minimalnym progu wejścia.

Przykłady zastosowań

Typowe zastosowania platform no-code obejmują budowę prostych formularzy zgłoszeniowych, wewnętrznych baz kontaktów, harmonogramów pracy zespołów oraz lekkich aplikacji mobilnych wspierających pojedyncze procesy operacyjne w organizacji.